Δεν έγραψα τίποτα για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο μήνα. Ήθελα να μείνω μακριά απ όλα αυτά γιατί νιώθω οτι με λερώνουν και μόνο που ακούω.

Δεν μπορούσα να βρώ λέξεις που να εκφράζουν ο,τι νιώθω.

Μέχρι πριν λίγο, που φύσηξε ο ΑΝemos, καθάρισε το μυαλό μου και είδα την εικόνα μας.

Αναφέρομαι και σας παραπέμπω στο post που έγραψε την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου με τίτλο:

“Αυτός τι καθηγητής ήταν;”

Η δίκη αναβλήθηκε για το 2009 επειδή ο ενάγων έλειπε.

“Ώχετο” απο το ρήμα οίχομαι (παρατ. ωχόμην). Οι διάφορες σημασίες με τις οποίες χρησιμοποιήθηκε το ρήμα απο τους Όμηρο, Αριστοφάνη, Πίνδαρο, Αισχύλο, Ηρόδοτο, Δημοσθένη, Πλάτωνα, Σοφοκλή, κ.ά είναι: Φεύγω, εκλείπω, εξαφανίζομαι, χάνομαι, είμαι μακριά, είμαι απών, απέρχομαι, αφανίζομαι, κ.ά.

Το απιών είναι μετοχή του άπειμι = απέρχομαι, υπάγω, αναχωρώ. Το άπειμι χρησιμεύει ως μέλλων του απέρχομαι. Ως σύνθετο απο το ειμί(=πορεύομαι) σημαίνει απουσιάζω, βρίσκομαι μακριά, είμαι απών, λείπω.

Η φράση “ώχετο απιών” χρησιμοποιείται στη σύγχρονη εποχή με τη σημασία “έγινε άφαντος”, “πηρε δρόμο”, “έφυγε εσπευσμένα”, “τράπηκε σε φυγή”.

Update (ενημέρωση): Λεπτομέρειες για το τι έγινε και το γιατί δεν έγινε μπορείτε να δείτε στο metablogging.gr

Σήμερα δίκη γίνεται. Σήμερα κάποιος πρέπει να αποδείξει οτι δεν είναι ελέφαντας. Ελπίζω σήμερα κάποιοι να μην κάνουν τους παπίες.

Παραθέτω αυτούσιο το post απο το blogme.gr για τη σημερινή μέρα και όχι μόνο.

ΓΙΑΤΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΖΩΗ… ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘI…

Μια φορά και ένα καιρό… ήταν κάποτε (εδώ) το Blogme….

Ήθελε και αυτό… (όπως και πολλοί άλλοι), που πιστεύουν ότι τα πάντα στο διαδίκτυο δεν θα πρέπει να πωλούνται και να αγοράζονται, να προσφέρει κάποιες υπηρεσίες, στην διαδικτυακή κοινότητα, ελεύθερα , δίχως να θέλει εξοικονομήσει κάτι…
Έτσι για την “ψυχή της μάνας του”, κλέβοντας λίγο από τον ελεύθερο χρόνο του….
Για κακή του τύχη όμως, μια μέρα… κάτι πήγε στραβά.
Κάποια στιγμή όμως δεν άντεξε και θέλησε να το πει ( ; ) στους φίλους του…
και να πρέπει να αποδείξει οτι δεν είναι “ελέφαντας“.

Σκεφθείτε τώρα οτι μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να με (σας, μας) σέρνουν στα δικαστήρια - με όλα όσα σημαίνει αυτό - επειδή έβαλα τα links (τα μπλέ γράμματα που σας παραπέμπουν σε άλλες σελίδες).

Σκεφτείτε τώρα οτι η σημερινή δίκη γίνεται για έναν κατάλογο που εμφάνιζε τις δημοσιεύσεις των blogs χωρίς καν την παρέμβαση του “κατηγορούμενου”.

Με τη λογική στην οποία στηρίχθηκε το κατηγορητήριο, εγώ (άρα και σείς) είμαι πολύ πιο “ένοχη” απο τον Αντώνη που δικάζεται σήμερα.

Ο Nikan ενημερώνει διαρκώς για όσα γίνονται σήμερα μέσω twitter και όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να ενημερώνεστε απο δώ http://twitter.com/nikan

Τι να ευχηθώ; Να παραμείνει τυφλή η δικαιοσύνη ή να ανοίξει μάτια και αυτιά;

Σίγουρα εύχομαι να εκλείψουν επιτέλους “αξιωματούχοι” παντός αξιώματος, σαν τον Παπία Ιωάννη Χανδρινό του Βυζαντίου.

Σίγουρα εύχομαι καλή επιτυχία στην Ελληνική Δικαιοσύνη.

…ή πως μπορούν οι θεσμοί να επηρεάσουν τη σωματική διάπλαση!

Μια προσέγγιση εντελώς διαφορετική εκ πρώτης όψεως αλλά εντυπωσιακά επίκαιρη.

Ό,τι διαβάσετε, είναι από το βιβλίο του Ιπποκράτη «Περί αέρων, υδάτων, τόπων» (Είπα, μια και βρέθηκε στα χέρια μου το βιβλίο, να το εκμεταλλευτώ όσο μπορώ).

Σ΄ αυτό το κομμάτι αναφέρεται στις διαφορές που παρουσιάζουν στο χαρακτήρα αλλά και τη σωματική διάπλαση οι λαοί της Ασίας και της Ευρώπης (εκείνης της εποχής).
Το πώς αυτά συνδέονται με τον τίτλο του post θα σας αφήσω να το διαπιστώσετε μόνοι σας.

12. […Τώρα θα συγκρίνω την Ασία με την Ευρώπη και θα αποδείξω πόσο διαφορετικές είναι από κάθε άποψη και ότι η μορφή των εθνών που τις κατοικούν, είναι διαφορετική και πως δε μοιάζουν καθόλου μεταξύ τους….
Ισχυρίζομαι ότι η Ασία διαφέρει κατά πολύ από την Ευρώπη ως προς τη φύση όλων των πραγμάτων, δηλαδή και των προϊόντων της γης και των ανθρώπων.

Στην Ασία όλα γίνονται πολύ ομορφότερα και μεγαλύτερα. Η μια περιοχή είναι πολύ πιο ήμερη από την άλλη, ο χαρακτήρας των κατοίκων είναι ηπιότερος και πιο ήρεμος. Αιτία για τούτο είναι το εύκρατο κλίμα… Η ανάπτυξη και η ημερότητα ευνοούνται περισσότερο όταν κανένα στοιχείο δεν υπερισχύει πάνω στο άλλο βίαια, αλλά επικρατεί ισορροπία μεταξύ τους. Η Ασία, ωστόσο δεν είναι παντού ομοιόμορφη…
Οι άνθρωποι είναι καλοθρεμμένοι, με πολύ όμορφη εμφάνιση και πολύ ψηλό ανάστημα με ελάχιστες διαφορές στην όψη και το ύψος. Η περιοχή αυτή θα μπορούσε κανείς να πει, μοιάζει ως προς το χαρακτήρα και την ηπιότητα των εποχών με την άνοιξη.
Κάτω από παρόμοιες συνθήκες δεν είναι δυνατό να αναπτυχθεί ούτε η ανδρεία ούτε η εγκαρτέρηση ούτε η φιλοπονία ούτε το ψυχικό σθένος, ούτε στους ντόπιους, αλλ΄ ούτε και στους εποίκους. Αναγκαστικά υπερισχύει η φιληδονία… Για τον λόγο τούτο υπάρχουν εκεί πολλά είδη ζώων. Αυτή είναι η γνώμη μου για τους Αιγυπτίους και τους Λιβύους…]

16. [Σχετικά τώρα με τη μικροψυχία και την έλλειψη θάρρους των κατοίκων, το γεγονός ότι οι Ασιάτες είναι πιο απόλεμοι και πιο ήπιοι στον χαρακτήρα από τους Ευρωπαίους, οφείλεται κυρίως στην ομοιογένεια του κλίματος, που δεν παρουσιάζει απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας ούτε προς τη ζέστη ούτε προς το κρύο αλλά έχει ομοιομορφία.
Έτσι δεν προκαλούνται ισχυροί πνευματικοί κλονισμοί και απότομες σωματικές μεταβολές, που είναι πιθανό να εξαγριώσουν τον χαρακτήρα και να του προσδώσουν μεγαλύτερη απερισκεψία και θάρρος σε σύγκριση με κάποιον που ζει συνέχεια κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

Οι αλλαγές των συνθηκών είναι εκείνες που διεγείρουν το πνεύμα του ανθρώπου και δεν το αφήνουν να ησυχάσει.

Για τους λόγους τούτους, πιστεύω, οι Ασιάτες είναι δειλοί, και επιπλέον εξαιτίας των πολιτικών θεσμών τους. Οι περισσότεροι λαοί της Ασίας κυβερνιούνται από βασιλιάδες.

Όπου οι άνθρωποι δεν είναι ανεξάρτητοι και κύριοι του εαυτού τους, αλλά βρίσκονται κάτω από την εξουσία του δυνάστη, δεν ενδιαφέρονται για το πώς θα ασκηθούν στον πόλεμο αλλά για το πώς δεν θα φαίνονται αξιόμαχοι, γιατί έτσι δεν μπαίνουν στον ίδιο κίνδυνο….
Οποιαδήποτε σπουδαία και γενναία πράξη κι αν επιτελέσουν, αυξάνει τη δύναμη και αναδεικνύει τους αφέντες τους, ενώ εκείνοι καρπώνονται μόνο τον κίνδυνο και τον θάνατο….

Επομένως, ακόμα κι αν κάποιος γεννηθεί γενναίος και θαρραλέος, ο χαρακτήρας του αλλάζει εξαιτίας των θεσμών.
Σπουδαία απόδειξη γι αυτά είναι τούτη: Οι κάτοικοι της Ασίας, Έλληνες ή βάρβαροι, που δεν κυβερνιούνται από μονάρχες, αλλά είναι αυτόνομοι και κοπιάζουν για τα δικά τους συμφέροντα, είναι πιο αξιόμαχοι απ΄ όλους.
Και αυτό γιατί αναλαμβάνουν τους κινδύνους για δικό τους όφελος και απολαμβάνουν οι ίδιοι τα βραβεία της ανδρείας τους, αλλά και υφίστανται οι ίδιοι την τιμωρία από τη δειλία τους.

Θα διαπιστώσετε ότι οι Ασιάτες διαφέρουν μεταξύ τους. Άλλοι είναι καλύτεροι, άλλοι είναι χειρότεροι. Αιτία της διαφοροποίησης είναι, όπως είπα παραπάνω, η εναλλαγή των εποχών. Αυτά για τους κατοίκους της Ασίας.]

Στις παραγράφους 17 – 22 ο Ιπποκράτης κάνει μια πιο εκτενή αναφορά σε συγκεκριμένους λαούς όπως οι Σκύθες, οι Μακρυκέφαλοι, οι Σαυρομάτες.

Και συνεχίζει για τους Ευρωπαίους

23. [ Οι άλλοι λαοί της Ευρώπης διαφέρουν μεταξύ τους και σε ανάστημα και σε σωματική διάπλαση εξαιτίας των εποχιακών εναλλαγών, που είναι απότομες και συχνές. Η ζέστη του καλοκαιριού είναι ισχυρή και ο χειμώνας βαρύς, οι βροχές πολλές, οι ξηρασίες μακροχρόνιες και άνεμοι προκαλούν πολλές και ποικίλες μεταβολές…. Για τον λόγο τούτο, νομίζω, οι Ευρωπαίοι παρουσιάζουν μεγαλύτερες παραλλαγές από τους Ασιάτες…

Σε τέτοια κλίματα (με συχνές εναλλαγές) οι χαρακτήρες παρουσιάζουν σκληρότητα, έλλειψη κοινωνικότητας και είναι ευερέθιστοι.

Οι συχνοί πνευματικοί κλονισμοί προσδίδουν αγριάδα και καταστρέφουν την ηρεμία και την πραότητα. Για τον λόγο τούτο, νομίζω, οι κάτοικοι της Ευρώπης είναι περισσότερο θαρραλέοι από τους Ασιάτες.
Η κλιματολογική ομοιογένεια επιφέρει ραθυμία, ενώ οι μεταβολές δραστηριοποιούν το σώμα και την ψυχή.

Η ανάπαυση και η ραθυμία τρέφουν τη δειλία, ενώ η δραστηριοποίηση και η άσκηση την ανδρεία. Γι αυτό οι κάτοικοι της Ευρώπης είναι περισσότερο αξιόμαχοι, αλλά και εξαιτίας των πολιτικών θεσμών τους, αφού δεν κυβερνιούνται από βασιλιάδες όπως οι Ασιάτες.

Γιατί όπου υπάρχουν βασιλιάδες, οι άνθρωποι είναι αναγκαστικά πολύ δειλοί, το είπα και πριν. Οι ψυχές τους είναι σκλαβωμένες και δεν θέλουν φυσικά να εκτεθούν σε κινδύνους για τη δύναμη κάποιου άλλου.

Οι αυτόνομοι όμως άνθρωποι επιλέγουν τους κινδύνους για τα δικά τους συμφέροντα και όχι άλλων. Πρόθυμα και με τη θέλησή τους ρίχνονται στους κινδύνους, αφού απολαμβάνουν οι ίδιοι τα αριστεία της νίκης τους.
Γι αυτό οι θεσμοί συμβάλλουν κατά πολύ στη διαμόρφωση των γενναίων χαρακτήρων. Τούτα είναι σε γενικές γραμμές και περιληπτικά τα χαρακτηριστικά της Ευρώπης και της Ασίας]

Λόγω της ημέρας και επειδή για κάποιους απο μας, ρομαντικούς ακόμα, εξακολουθει αυτή η μέρα να είναι ιδιαίτερα φορτισμένη, θα μείνω σε μια φράση και μόνο…

…Γιατί όπου υπάρχουν βασιλιάδες, οι άνθρωποι είναι αναγκαστικά πολύ δειλοί. Οι ψυχές τους είναι σκλαβωμένες…

Πηγή: Ιπποκράτης, Άπαντα 3, Παθολογία – Οφθαλμολογία , Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1993, ISBN 960-352-121-3.