Οι τακτικοί επισκέπτες αυτού το μπλόγκ θα έχουν καταλάβει μια βασική αρχή που διέπει τον τρόπο σκέψης μου και διατυπώνεται σε αρκετές αναρτήσεις.
Η βασική αυτή αρχή είναι η βεβαιότητα για τις απεριόριστες δυνατότητες του ανθρώπου. Αυτή η αρχή δε μπορεί παρά να βασίζεται στα θεμελιώδη αξιώματα της ελεύθερης βούλησης και της ελεύθερης επιλογής.
Οι άνθρωποι έχουμε και την ικανότητα και τη δυνατότητα να καθορίζουμε τη ζωή μας.

Έχουμε εκπαιδευτεί – όπως έχω αναφέρει και παλαιότερα – να αφήνουμε τον εαυτό μας (σε διάφορα επίπεδα) στα χέρια ειδικών και ειδημόνων, χωρίς κανέναν έλεγχο.
Απο μικρά παιδιά μαθαίνουμε – ως τρόπο ευγένειας – όταν κάποιος μας φωνάζει να απαντάμε:“Ορίστε!”. Και έτσι μπορεί ο καθένας να “ορίζει” τι θέλει απο μας. Όχι να μας ζητάει κάτι, μα να ορίζει. (Τραβηγμένο ίσως το παράδειγμα αλλά τόσο ενδεικτικό απο την προσωπική μου εμπειρία).

Που θέλω να καταλήξω;

Σε μια αναζήτηση, για μια μικρή έρευνα για το θέμα της παχυσαρκίας και του ρατσισμού μας απέναντι στους ανθρώπους με πολλά κιλά, έπεσα πάνω στη σελίδα των “Ανώνυμων Υπερφάγων”.
Μου έκανε εντύπωση και έτσι διάβασα όλα όσα περιέχονται σε διάφορες σχετικές σελίδες.

Η ιδέα και τα κείμενα – σε γενικές γραμμές – και όπως λένε οι “Ανώνυμοι Υπερφάγοι Θεσσαλονίκης”, βασίστηκαν σε κείμενα των “Ανώνυμων Αλκοολικών”.

Πράγματι η ψυχαναγκαστική υπερφαγία – όπως και ο αλκοολισμός – είναι ασθένεια και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Θεωρώ οτι κάθε προσπάθεια που σαν στόχο έχει να βοηθήσει τον άνθρωπο, κατ αρχήν είναι ευπρόσδεκτη και αξιέπαινη. Με αυτή τη διάθεση ξεκίνησα να διαβάζω της αρχές, τους σκοπούς και τις διαδικασίες που ακολουθούν οι “Ανώνυμοι Υπερφάγοι”.

Ομολογώ οτι κάποια σημεία απο τα “12 Βήματα” με ξένισαν γιατί ήρθαν σε αντίθεση με όσα πιστεύω και αναφέρω παραπάνω για την ελεύθερη βούληση.
Για την οικονομία του χώρου θα αναφέρω μόνο τα βήματα εκείνα που προκάλεσαν τον προβληματισμό μου, αλλά προτρέπω τον αναγνώστη να διαβάσει όλα τα βήματα, γιατί είναι γνωστό οτι η αποσπασματική αναφορά πολλές φορές αλλοιώνει την ουσία και δεν θα ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο.

“3.Αποφασίσαμε να παραδώσουμε τη ζωή μας και τη θέλησή μας στη φροντίδα του Θεού, όπως εμείς τον αντιλαμβανόμαστε.

5. Παραδεχτήκαμε στο Θεό, στον εαυτό μας και σ’έναν άλλο άνθρωπο την ακριβή φύση των σφαλμάτων μας.

6. Είμαστε απολύτως έτοιμοι να αφήσουμε το Θεό να εξαλείψει όλα τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας.

7. Ταπεινά Τον παρακαλέσαμε να μας απαλλάξει από αυτά τα ελαττώματα.

8. Κάναμε έναν κατάλογο όλων των ανθρώπων που είχαμε βλάψει και γίναμε πρόθυμοι να επανορθώσουμε τα λάθη μας.

11. Ζητήσαμε μέσω της προσευχής και του διαλογισμού να βελτιώσουμε τη συνειδητή επαφή μας με το Θεό, όπως εμείς τον αντιλαμβανόμαστε, προσευχόμενοι μόνο να μας γνωρίσει τη θέλησή Του για μας και να μας δώσει τη δύναμη να εκπληρώσουμε το θέλημά Του.”

Η γνώση είναι αυτή που μπορεί να μας βοηθήσει να απαλαγούμε απο φόβους και εξαρτήσεις κάθε είδους. Εξάρτηση όμως θεωρώ και την ανάληψη της ευθύνης της ζωής μου απο κάποιον τρίτο, όποιος κι αν είνα αυτός, όπως κι αν τον αποκαλώ.

Δεν υποβαθμίζω τις θρησκευτικές πεποιθήσεις κανενός και τις σέβομαι απόλυτα.
Όμως ο κάθε άνθρωπος έχει τη στοιχειώδη υποχρέωση και το θεμελιώδες δικαίωμα να έχει την απόλυτη ευθύνη του ευατού του. Το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής είναι θεμελιώδης αρχή και στα χριστικανικά κείμενα και θεωρείται το ύψιστο δώρο του Θεού πρός τον ΄Ανθρωπο.

Με βάση αυτό, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω την ανακολουθία που υπάρχει στο απόσπασμα της πρόσκλησης των “Ανώνυμων Υπερφάγων Θεσσαλονίκης” που λέει: “Ως αποτέλεσμα εφαρμογής των Βημάτων, το σύμπτωμα της ψυχαναγκαστικής υπερφαγίας απομακρύνεται σε καθημερινή βάση. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της διαδικασίας της παράδοσης σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό μας. όσο πιο ολοκληρωτική η παράδοση, τόσο πληρέστερη είναι η βίωση της ελευθερίας από τον ψυχαναγκασμό του φαγητού.”

Δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία μέχρι τώρα να μιλήσω με κάποιον που έχει παρακολουθήσει κάποια σχετική ομάδα και πώς αυτά τελικά εφαρμόζονται στην πράξη. Κάθε παρέμβαση λοιπόν είναι ευπρόσδεκτη.

Επαναλαμβάνω - με τον κίνδυνο να κουράσω - οτι η ανάρτηση αυτή δεν έχει καμία απολύτως πρόθεση να θίξει, να υποβαθμίσει η να προσβάλει, με οποιονδήποτε τρόπο, τις πεποιθήσεις και τις απόψεις οποιουδήποτε, πολλώ δε μάλλον όταν αναφέρομαι σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα με σωματικές, ψυχικές και κοινωνικές επιπτώσεις και σε πολλά επίπεδα.
Τονίζω δε την σπουδαιότητα του να αναλάβει κάποιος δράση για την επίλυση ενός προβλήματος έστω και με την παραδοχή του. Και για το θέμα της παχυσαρκίας όπως και για κάθε άλλο πρόβλημα, θεωρώ οτι η αλλαγή στον τρόπο σκέψης είναι αναγκαία.
Τα αποτελέσματα θα είναι όμως μακροπρόθεσμα αν επαν-εκπαιδευτούμε να ορίζουμε εμείς τη ζωή μας.

Όσο για την ουσία του προβλήματος…..

Το ερωτηματολόγιο που θα βρείτε στη σελίδα των “Ανώνυμων Υπερφάγων Θεσσαλονίκης” είναι αρκετά υποβοηθητικό για να εντοπίσει κάποιος αν πραγματικά έχει πρόβλημα ψυχαναγκαστικής υπερφαγίας.

Άλλες σελίδες σχετικές με την παχυσαρκία…

Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας (ΕΙΕΠ)

Ελληνικό Ιδρυμα Γαστρεντερολογίας και Διατροφής (ΕΛ.Ι.ΓΑΣΤ.)

Paxysarkia.gr

«ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ»

Απο το περιοδικό “Encephalos Journal” τα άρθρα:

Κρίσεις Υπερφαγίας (ΧΑΡΙΛΑ ΝΤ. Δρ. Kλινικής Ψυχολογίας-Ψυχοθεραπεύτρια, Εργαστήριο Ψυχολογικής Συμβουλευτικής Φοιτητών-ΕΚΠΑ )

Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία της παχυσαρκίας (ΣΙΜΟΣ Γ. Ψυχίατρος, Αναπληρωτής Διευθυντής στο ΚΚΨΥ Κεντρικού Τομέα του ΨΝΘ, Θεσσαλονίκη. )

«Σε ακούω όλες αυτές τις μέρες να λες ευχές στους φίλους σου.
Να τους λες να προσέχουν τον εαυτό τους.
Πως τολμάς;

Από την αρχή της ζωής σου είμαι δίπλα σου, κοντά σου, σε ότι θέλησες και σε ότι δοκίμασες. Προσπάθησα να κρατηθώ ακόμα κι όταν δεν άντεχα άλλο.
Προσπάθησα να λειτουργώ και να κάνω το καλύτερο ακόμα και όταν με έβαζες σε δοκιμασίες δύσκολες.

Τρέλες της νιότης και της εφηβείας. Απερισκεψίες της ενήλικης ζωής σου.
Σε όλα προσπάθησα να σου στέκομαι. Να αντέχω.
Να δουλεύω μέρα και νύχτα για να έχεις αυτό που χρειάζεσαι.

Σε άκουγα να δίνεις συμβουλές στους άλλους και μένα με έφτανες στα όριά μου.
Νύχτες και μέρες, χωρίς να με υπολογίζεις. Χωρίς να σκέφτεσαι ότι κουράζομαι.
Χωρίς να σκέφτεσαι οτι θέλω καλά υλικά για να παράγω αυτό που τόσο είχες ανάγκη.
Και ήμουν εκεί. Σου έδινα ό,τι ζητούσες και ακόμα παραπάνω.
Και σύ με γεμίζεις με ό,τι πιο άχρηστο κυκλοφορεί.
Καμένα λίπη, λάδια και υλικά αμφίβολης ποιότητας, με τη φτηνή δικαιολογία της έλλειψης χρόνου.

Εγώ ποτέ δε σου είπα «δεν έχω τώρα χρόνο γι αυτό που χρειάζεσαι».

Το ελάχιστο που είχα ανάγκη ήταν υλικά καλής ποιότητας.
Είχες την ελάχιστη ευθύνη να προσέχεις και να επιβλέπεις τουλάχιστον αυτά τα υλικά.
Και σύ με άφησες στο έλεος και τη  διάθεση ανθρώπων και μηχανών που μόνο σκοπό έχουν το κέρδος και όχι τη ζωή μας.

Μου δένεις τα πόδια και με υποχρεώνεις ή να κάθομαι ή να ξαπλώνω.
Δένεις τα πόδια μου και τα χέρια μου ώστε να κάνουν μόνο ότι βολεύει τη δήθεν ζωή σου.
Βάζεις νάρθηκες στις αρθρώσεις μου. Περιορίζεις τις κινήσεις μου.
Σκουριάζω και σου χτυπάω συνεχώς καμπανάκια. Σου ζητάω βοήθεια.
Και σύ κωφεύεις με υπεροψία.

Σου φωνάζω βοήθεια  και συ μου κλείνεις το στόμα με γλυκά και αναψυκτικά γιατί ανόητα νομίζεις ότι θα με γλυκάνεις.

Κουράστηκα να σε φροντίζω.
Γιατί είσαι χειρότερη από τον χειρότερο καπιταλιστή και σκληρόκαρδο εργοδότη.

Η σχέση μας έφτασε στα όριά της. Δεν αντέχω άλλο.

Σου στέλνω τελεσίγραφο.

Αν θέλεις να συνεχιστεί αυτή η σχέση ήρθε η ώρα να κάνεις και σύ κάτι για μένα, για μας.
Όλα αυτά τα χρόνια μόνο από μένα κρατιέται αυτή η σχέση. Εγώ λοιπον τελείωσα!

Το μόνο που μπορώ ακόμα να κάνω είναι να σου δώσω μια ευκαιρία.
Αυτή η σχέση είναι πια μόνο στα δικά σου χέρια. Σκέψου και πράξε. Τέλος!

Μη θυμώσεις με αυτό το γράμμα.
Από πολλή αγάπη στο γράφω.

Με λαχτάρα να με ακούσεις….

Το σώμα σου!»

Γυμνάζεται το μυαλό; Ναι.

Τι πετυχαίνουμε όταν γυμνάζουμε το μυαλό μας;
Ας σκεφτούμε τι πετυχαίνουμε όταν γυμνάζουμε ένα συγκεκριμένο σημείο του σώματος. Δυναμώνει, έχει μεγαλύτερες αντοχές και κυρίως έχουμε μεγαλύτερο έλεγχο πάνω του. Η λειτουργία του γυμνασμένου σημείου είναι πιο συνειδητή.

Αυτό συμβαίνει και με το μυαλό. Γυμνάζοντάς το μπορούμε σταδιακά να το ελέγχουμε όλο και περισσότερο. Τα οφέλη από τον έλεγχο του μυαλού επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό και τον έλεγχο του νου.

Το καλό με τις ασκήσεις του μυαλού είναι ότι μπορούν να γίνονται παντού (οι περισσότερες). Στην αρχή μας δυσκολεύουν αλλά όπως και στη γύμναση των μυών, αν συνεχίσουμε και δεν τα παρατήσουμε, θα δούμε εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Αρχίζω σήμερα με μερικές απλές ασκήσεις ελπίζοντας οτι θα σας αρέσουν και έτσι στη συνέχεια να αυξήσω το βαθμό δυσκολίας.

Οι ασκήσεις 1-6 είναι με αριθμούς, ενώ οι 7-10 είναι με λέξεις και φράσεις.

Αν κάποιος έχει κατά νου και άλλου τύπου ασκήσεις, με πολύ χαρά θα τις φιλοξενήσουμε.

Άσκηση 1.
Μετρήστε αντίστροφα από το 100 έως το 0.

Άσκηση 2.
Μετρήστε αντίστροφα από το 100 έως το 0, ανά δυάδες.
100, 98, 96, 94, 92, 90, 88, 86, 84, 82, κ.ο.κ
Η άσκηση δυσκολεύει όταν μετράμε αντίστροφα ανά τριάδες, τετράδες, κλπ

Άσκηση 3.
Μετρήστε μια δεκάδα τη φορά ανεβαίνοντας προς το 100 και κατεβαίνοντας προς το 0, εναλλάξ.
1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,- 100, 99, 98, 97, 96, 95, 94, 93, 92, 91, 90, - 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, - 89, 88, 87, 86, 85, κ,ο.κ.

Άσκηση 4.
Ίδια με την προηγούμενη αλλά ανεβαίνουμε και κατεβαίνουμε εναλλάξ με δυάδες.
2,4,6,8,10, - 100,98,96,94, 92, 90, - 12,14, κ.ο.κ

Η άσκηση δυσκολεύει όταν επαναλαμβάνεται με τριάδες, τετράδες κλπ 0, 3, 6, 9- 100, 97, 94, 91, - 12, 15, 18,- 88, 85, κ.ο.κ

Άσκηση 5.
Ποια είναι η διαφορά σε έναν μονό και έναν ζυγό αριθμό;

Άσκηση 6.
Ο Γιάννης είναι το 1, ο Κώστας είναι το 2, ο Γιώργος είναι το 3.
Μετρήστε μέχρι το 100 αντικαθιστώντας το 1,2,3 όπου υπάρχει, με το όνομα.
Γιάννης, Κώστας, Γιώργος, 4,5,6,7,8,9, Γιάννης-0, Γιάννης-Γιάννης, Γιάννης-Κώστας, Γιάννης-Γιώργος, Γιάννης-4, Γιάννης-5, κ.ο.κ

Άσκηση 7.
Γράψτε ανάποδα τις λέξεις:
Σκούνα, πλεονέκτημα, θορυβώδης, συνάθροιση, άμαξες, αναγνωρισμένος, αμνημόνευτος ουδετερότητα, σκανταλιά, μαγεία, μεγαλόψυχος, αζωτούχο, ναυτία, ειδήμων, πρακτικός.

Άσκηση 8.
Διαβάστε με μια ματιά το παρακάτω απόσπασμα

ΤότεμεμεγάληχαράοΟρφέαςστράφηκεκαιοδήγησετηνΕυρυδίκηπέρααποκεί.
Άφησανπίσωτουςβασανισμένουςνεκρούςκαιταφαντασματαμετιςάναρθρεςκ
ραυγέςκαιοΧάροςτουςμετέφερεμετηβάρκαγιαάλλημιαφοράμέσααποτοποτά
μιτηςΣτύγαςκαιανέβηκαντοσκοτεινόμονοπάτικαιοικραυγέςτουΤάρταρουακ
ούγοντανόλοκαιπιοαχνέςστααυτιάτουςκαισελίγοτοφωςτουήλιουέλαμπεαμυδ
ράκαιμακριάεκείπουτομονοπάτιεπέστρεφεστηγηκαικαθώςπιάστηκανσφιχτά
προχωρώνταςμπροστάτοτραγούδιτωνμικρώνπουλιώναπάντησεστηλύρατουΟ
ρφέα.

Άσκηση 9.
Διαβάστε με μια ματιά τις παρακάτω λέξεις.
ΑΤΗΤΟΙΑΡΩ ΣΟΙΝΩΙΑ ΣΟΙΕΛΕΤ ΡΗΠΞΙΑΣ ΣΟΛΥΡΘ
ΣΟΝΕΜΩΙΡΓΑΞΕ ΣΩΣΕΜΑ

Άσκηση 10.
Διαβάστε με μια ματιά το παρακάτω απόσπασμα που κάθε λέξη του έχει γραφτεί ανάποδα.

Η ΑΤΗΤΟΡΘΧΕ ΝΩΛΟ ΝΩΤ ΝΩΡΕΤΟΡΚΙΜ ΝΩΙΛΥΟΠ ΙΕΝΑΚ ΝΟΤ ΟΚΙΘΗ ΑΡΗΤΚΑΡΑΧ ΥΟΤ ΑΚΑΡΟΚ, ΣΑΙΤΙΑΞΕ ΣΗΛΟ ΣΗΤ ΝΑΣ ΥΟΝΟΚΑΙΔ ΣΑΡΟΦΙΡΕΠΜΥΣ ΙΑΚ ΣΗΨΟ ΥΟΤ, ΣΩΠΑΚ ΟΜΙΣΗΤΗΒΣΙΦΜΑ. ΕΔ ΑΘ ΕΣΥΟΡΟΠΜ ΕΤΟΠ ΑΝ ΙΕΣΑΠΣΕΞ ΣΙΡΩΧ ΑΝ ΙΕΘΗΛΒΣΟΡΠ.

Αυτές οι λίγες για αρχή. Αν σας άρεσαν και θέλετε να τις συνεχίσουμε, ή αν θέλετε να σχολιάσετε ή να συμπληρώσετε κάποια απο αυτές, απλά το λέτε

Τις ασκήσεις αυτές τις πήρα (με κάποιες παραλλαγες σε μερικές από αυτές) από το βιβλίο «Ψυχολογική Πραγματεία. Δοκίμια και ασκήσεις» του Α.Ρ.Οράζ.

“Η νόσος Alzheimer είναι η συχνότερη μορφή άνοιας (60 % του συνόλου) από την οποία πάσχουν 141.000 άνθρωποι στην Ελλάδα, 5.000.000 στην Ευρώπη και 24.300.000 σ’ όλο τον κόσμο“.
Σε αυτά τα 141.οοο άτομα, προσθέστε και τους συγγενείς των ασθενών που βιώνουν την ασθένεια με τον πιο δραματικό τρόπο.

“Στα αρχικά στάδια της νόσου, τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα ελαφρά (διαταραχές της μνήμης: ξεχνά τα πρόσφατα γεγονότα ενώ συνήθως θυμάται με λεπτομέρειες τα παλιά). Πολλές φορές η κατάσταση θεωρείται φυσιολογική γήρανση. Αυτό κάνει δύσκολη την πρώιμη διάγνωση. Καθώς η νόσος του Alzheimer εξελίσσεται, ο ανοϊκός άρρωστος οδηγείται σε πλήρη αποδιοργάνωση της ζωής και της προσωπικότητάς του, γίνεται ανίκανος να φροντίσει τον εαυτό του και καταλήγει να εξαρτάται ολοκληρωτικά από τους συγγενείς του για τους οποίους αποτελεί ένα τεράστιο πρακτικό και ψυχικό φορτίο“.

Το να είναι κανείς φροντιστής ασθενούς με Alzheimer έχει ανυπολόγιστες συνέπειες σε οικονομικό, κοινωνικό, συναισθηματικό και ψυχολογικό επίπεδο.

“Οι φροντιστές - συγγενείς αναφέρουν αισθήματα απόγνωσης σε τριπλάσια συχνότητα συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό. Επίσης, κάνουν μεγαλύτερη χρήση ηρεμιστικών και αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Συχνά βιώνουν μοναξιά, κοινωνική απομόνωση, ματαίωση, θυμό, σωματική εξασθένηση και χάνουν εύκολα την υπομονή τους. Ακόμη, αναφέρουν αϋπνία και μειωμένη ενεργητικότητα“.

Τα παραπάνω αποσπάσματα είναι από την ιστοσελίδα της «Εταιρείας Νόσου Alzheimer & Συναφών Διαταραχών Αθηνών».
Το υλικό που θα βρείτε εκεί αλλά και οι δραστηριότητες της εταιρείας είναι πολύτιμα βοηθήματα για όσους «βιώνουν» το Alzheimer.

Μεταξύ άλλων, θα βρείτε το «Εγχειρίδιο για τους φροντιστές» (pdf), με σημαντικές πληροφορίες για τους φροντιστές αλλά και αρκετές ασκήσεις διαβαθμισμένης δυσκολίας ανάλογα με τη βαρύτητα της ασθένειας.

Διαβάστε το -και όχι μόνο όσοι έχετε άμεσο ενδιαφέρον.

Επίσης στο site, θα βρείτε τη «Διακήρυξη του Παρισιού».
Όσοι περισσότεροι την υπογράψουμε, τόσο μεγαλύτερη απήχηση θα έχει.
Διαβάστε τη και γιατί όχι, υπογράψτε την.

Κανείς μας δεν έχει συμβόλαιο μη ασθένειας.
Ας βελτιώσουμε τους θεσμούς ή τουλάχιστον ας πιέσουμε για τη βελτίωση, με όποιο τρόπο μπορούμε.

Για να δείτε το Εγχειρίδιο, πατήστε εδώ

Για να δείτε περίληψη της Διακήρυξης, πατήστε εδώ

Για να υπογράψετε τη διακήρυξη, πατήστε εδώ

Το πρώτο post μπορείτε να το δείτε εδώ