6 Responses for "Αξιοπρεπής…"

1. πρεζα tv February 1st, 2008 at 1:14 pm

   Μονο ο Χριστοδουλος ηταν ανθρωπος…Ολοι οι αλλοι ειμαστε κατω απο αυτον…Σαν δεν ντρεπονται ολοι τους….Ξεφτιλιζουν συνεχως και με καθε τροπο την Ορθοδοξια….

2. bezalel February 1st, 2008 at 2:47 pm

   Λίγη επιείκια για το δημοσιογράφο. Είμαι σίγουρη ότι, αν του δινόταν η ευκαιρία θα παραδεχόταν: “Λάθος εκ παραδρομής παιδιά…” Αστείο. Δε γεμίζουν εύκολα οι στήλες. Και για ένα πρόσωπο της ιεραρχίας επιβάλλεται να αφιερώνονται πολλές σελίδες στον τύπο και πολύς χρόνος στην τηλεόραση και τα ραδιόφωνα. Τι να κάνει και ο έρημος ο δημοσιογράφος; Αναγκάζεται να πεί περισσότερα απ’ όσα πραγματικά εννοεί.

3. luccia February 2nd, 2008 at 10:41 pm

   Δεν το είχα δεί έτσι.

   Αυτή τη φράση την ερμηνεύω ως επιθυμία να αποφύγει κανείς τις μεθόδους παράτασης της ζωής με τεχνητά μέσα, παρεμβατικές τεχνικές και παρόμοιες εφαρμογές -τακτικές των νοσοκομείων.
   Ενώ, υποτίθετια πως το να μείνει σπίτι σήμαινε πως θα ζούσε όσο και όπως ήταν να ζήσει χωρίς να γατζώνεται “απεγνωσμένα” απο τη ζωή και χωρίς να “ταλαιπωρήσει” το σώμα του, αποδεχόμενος την προδιαγεγραμμένη μοίρα του.

   Πάντως, αν σκεφθεί κανείς πως αυτός, που είχε υποτίθεται πίστη σε κάτι άρα και ελπίδα (εν αντιθέσει με πολλούς απο μας) λύγισε και αναρωτήθηκε: “γιατί σε μένα”;;

   Spooky??!

4. Zalmoxis February 3rd, 2008 at 10:29 pm

   Καλησπέρα!
   @ bezalel,

   Χαίρομαι για την καλοπροαίρετη στάση σου απέναντι στον δημοσιογράφο, αλλά δυστυχώς δεν ήταν lapsus linguae ή κάποια αστοχία της στιγμής που ασφαλώς συγχωρείται. Αυτό το “σπίτι του με αξιοπρέπεια” που σωστά επεσήμανε η soduck, ακουγόταν συνεχώς επί ημέρες και από πολλούς δημοσιογράφους στα διάφορα κανάλια. Όπως και το “εκοιμήθη” (οι υπόλοιποι, γιατί δεν “κοιμούνται”;) ή όπως το “μακαριστός” (οι υπόλοιποι, απλώς “μακαρίτες”).
   Μπορεί να μην έχουμε τίτλους αριστοκρατίας στην Ελλάδα, έχουμε όμως ρήματα, προσφωνήσεις και επίθετα αριστοκρατίας!

   @ soduck, καλώς κάνεις και δεν αφήνεις να πέσουν κάτω τέτοια ατοπήματα!

5. patousaki February 4th, 2008 at 5:32 pm

   Μου αρέσει αυτή η στάση σου soduck είσαι παντού. Θα ήθελα να πω οτι λυπάμαι για την φίλη Στέλλα άλλα τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα μιας και έχω πρόσφατο το θάνατο της γιαγιάς μου και μου έχει ανοίξει ένα περίεργο συρτάρι στην ζωή μου. Εννοώ ότι βεβαίως μια απώλεια μας θλίβει πάρα πολύ άλλα όλη η διαδικασία μέχρι εκεί μας δίνει περίεργα συναισθήματα οργής και απανθρωπιάς που τελικά δεν ξέρεις τι να νοιώσεις και ποιό συνάισθημα πρέπει να απομακρύνεις για να ακουμπήσεις τον ανθρώπινο εαυτό σου και να κλάψεις για τον άνθρωπο που δεν θα ξαναδείς. Νομίζω οτι με όλες αυτές τις πολυέξοδες διαδικασίες και το εμπόριο της ελπίδας που μας δίνεται τίνουμε να χάσουμε την αξιοπρέπειά μας και την φύση μας…..Γιατί εγώ ξέρω ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και όλοι αξίζουμε να αγαπιώμαστε το ίδιο όπως όλοι αναπνέουμε με τον ίδιο τρόπο. Γιατί εγώ έχω μάθει οτι οτιδήποτε αναπνέει έχει συναισθήματα και έχει το χάρισμα από τον θεό, δεν είναι δυνατόν εμείς να κρίνουμε αυτό….Ποιά είναι τελικά η ουσία του ανθρώπου σε αυτή τη ζωή……Το Φαίνεστε ή το Είναι ??????

6. Νικόλαος February 21st, 2008 at 5:46 pm

   Όσο ο δογματισμός θα θολώνει την σκέψη μας,
   Όσο ο φανατισμός θα κλείνει τα μάτια μας,
   Όσο η προπαγάνδα θα βουλώνει τα αυτιά μας,
   όσο, όσο, όσο …

   Όσο δεν αφήνουμε την ψυχή μας να “πετάξει”, να λευθερωθεί,
   τόσο θα πεθαίνουμε σαν τα σκυλιά στον δρόμο,
   τόσο θα βουλιάζουμε στην σαπίλα που μας πλασάρουν …

   Να ξυπνήσουμε !
   Αυτό σώζει !
   Όχι το σώμα μας : ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ !

   Να ‘σαι καλά παπιούλα, να θυμάσαι με γλυκύτητα την Στέλλα σου … την Στέλλα “μας” …